Boekje 13

Voor dit boekje haalde ik twee genaaide schilderijen in zwart en wit opnieuw uit elkaar. Ze hingen al klaar om te maroufleren, maar telkens viel mijn oog op een stuk, dat niet helemaal juist zat. Misschien maar weer een boekje dan? In de map met schetsen van een paaltje in de sneeuw (zie ook ‘pola-paintings’) vind ik 4 tekeningen, die in het formaat passen als ik ze een beetje bijsnijd.

Vorige week dacht ik dat het boekje af was, maar als ik het nog eens bekijk, ben ik met een paar dingen niet tevreden. Voor de derde keer maak ik alle bladzijden los, om er enkele uit te halen of te veranderen en andere toe te voegen. En dan de juiste volgorde vinden …, daar draait het om. ‘Het oog moet worden uitgenodigd om rond te gaan’, was één van de weerkerende uitspraken van mijn leraar schilderen. Voor een kijkboek geldt dat ook, denk ik. Er moet goesting zijn om verder te bladeren, zonder de interesse te verliezen of de weg kwijt te raken.

Nog een boekje

Een boekje met een verhaal over een eenzame man die zijn hond mist, maar dan kennis maakt met enkele ‘mensdieren’ uit een ver oerbos. Tekst en illustraties ontstaan om en om, zonder plan vooraf.

De ondergrond bestaat uit een serie schetsjes op couturekarton en de figuren zijn direct gescheurd uit een overschotje papier van een workshop. Zie ook de bladzijde ‘Boekjes’.

Goud?

Ik probeer er een serie van te maken, van de 3×3 vierkanten. Met de derde en de vierde ben ik al tijden bezig. De derde is in bruin en zwart. Steeds is er iets niet naar m’n zin. Ofwel is er iets teveel, ofwel iets te weinig. Ik heb nog een staaf goudkleurige olieverf liggen, zal ik die eens durven gebruiken? Zoiets kitcherigs? Eerst doe ik er alleen enkele details mee, maar tenslotte overschilder ik alles. Hmmm?

3x3squares gold, paper on postbag, acrylic paint and oil, 80x80cm, 2020

Boekje2

Twee polaroidfotos uit 2004/2005, uitvergroot in acrylverf op papier in 2014/2015, versneden en aan elkaar genaaid tot een boekje, een paar weken geleden. De tekst is gebaseerd op oude dagboekfragmenten.

Wait, he said. Wacht op mij bij de waterval. Ze wilde wel maar durfde niet. Tenslotte ging ze toch. Hij was er niet. Was zij te laat of was hij niet gekomen? Ze dwaalde tussen de bomen en kerfde er een hart in.

Een eeuwigheid later vond ze hem.

In steen.

Boekjes

Een nieuw hoofdstuk in het grote opruimproject: Boekjes.

Boekje 1 ‘Vluchten’

Hiervoor heb ik twee van de nog resterende tekeningen uit de serie ‘Vluchtende vrouw’ in stukken gesneden en met de stukken vervolgens een boekje samengesteld, bijgekleurd, van enkele woorden tekst voorzien en genaaid.